سورة الأنعَام · ئایەت ٩٩
وَهُوَ ٱلَّذِیۤ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ نَبَاتَ كُلِّ شَیۡءࣲ فَأَخۡرَجۡنَا مِنۡهُ خَضِرࣰا نُّخۡرِجُ مِنۡهُ حَبࣰّا مُّتَرَاكِبࣰا وَمِنَ ٱلنَّخۡلِ مِن طَلۡعِهَا قِنۡوَانࣱ دَانِیَةࣱ وَجَنَّـٰتࣲ مِّنۡ أَعۡنَابࣲ وَٱلزَّیۡتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُشۡتَبِهࣰا وَغَیۡرَ مُتَشَـٰبِهٍۗ ٱنظُرُوۤا۟ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦۤ إِذَاۤ أَثۡمَرَ وَیَنۡعِهِۦۤۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكُمۡ لَءَایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یُؤۡمِنُونَ ﴿٩٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودايێ مه‌زن ئه‌وه يێ باران ژ عه‌ورى داى، ڤێجا وى شينكاتییێ هه‌ر تشته‌كى پێ ده‌رێخست، ووى ژ شينكاتى ده‌رامه‌ت وكه‌سكاتى ده‌رێخست، پاشى وى ژ ده‌رامه‌تى هنده‌ك دندك دان لێك سويار دبن، وه‌كى گولییێن گه‌نمى وجه‌هى وبرنجى، ووى ژ چه‌قێن دارقه‌سپێ -يێن كو ئويشییێن ڕتابان پێڤه دئێن- هنده‌ك ئويشییێن نزم ونێزيك دان، ووى ڕه‌زێن ترى دان، ودارێن زه‌يتوونێ وهنارێ دان يێن كو د به‌لگى دا وه‌كى ئێك و د فێقى دا دژێك جودا. هوين گه‌لى مرۆڤان به‌رێ خۆ بده‌نه فێقییێ ڤى شينكاتى ده‌مێ ئه‌و به‌رهه‌مى دده‌ت، وده‌مێ دگه‌هت. هندى د ڤێ چه‌ندێ دايه ئايه‌ت ل سه‌ر شيانا ئافرانده‌رێ ڤان تشتان وكاربنه‌جهى ودلۆڤانییا وى ب ملله‌تێ خودان باوه‌ر هه‌نه.