سورة المُمتَحنَة · ئایەت ١٢
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلنَّبِیُّ إِذَا جَاۤءَكَ ٱلۡمُؤۡمِنَـٰتُ یُبَایِعۡنَكَ عَلَىٰۤ أَن لَّا یُشۡرِكۡنَ بِٱللَّهِ شَیۡءࣰا وَلَا یَسۡرِقۡنَ وَلَا یَزۡنِینَ وَلَا یَقۡتُلۡنَ أَوۡلَـٰدَهُنَّ وَلَا یَأۡتِینَ بِبُهۡتَـٰنࣲ یَفۡتَرِینَهُۥ بَیۡنَ أَیۡدِیهِنَّ وَأَرۡجُلِهِنَّ وَلَا یَعۡصِینَكَ فِی مَعۡرُوفࣲ فَبَایِعۡهُنَّ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُنَّ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر ئه‌گه‌ر ئه‌و ژنێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رى هه‌ى هاتنه نك ته دا په‌يمانێ بده‌نه ته كو ئه‌و چو شريكان بۆ خودێ د په‌رستنێ دا چێ نه‌كه‌ن، ودزییێ نه‌كه‌ن، وزنايێ نه‌كه‌ن، وزارۆيێن خۆ به‌رى بوونێ وپشتى بوونێ نه‌كوژن، وهنده‌ك زارۆيێن نه ژ زه‌لامێن خۆ ب دويڤ وان نه‌ئێخن، و د باشییێ دا بێ ئه‌مرییا ته نه‌كه‌ن، تو په‌يمانێ ل سه‌ر وێ چه‌ندێ بده وان، وداخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ وان ژ خودێ بكه. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبرێ گونه‌هێن به‌نییێن خۆ يێن تۆبه‌كه‌ره، ويێ دلۆڤانكاره ب وان.