سورة الطَّلَاق · ئایەت ٧
لِیُنفِقۡ ذُو سَعَةࣲ مِّن سَعَتِهِۦۖ وَمَن قُدِرَ عَلَیۡهِ رِزۡقُهُۥ فَلۡیُنفِقۡ مِمَّاۤ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُۚ لَا یُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا مَاۤ ءَاتَىٰهَاۚ سَیَجۡعَلُ ٱللَّهُ بَعۡدَ عُسۡرࣲ یُسۡرࣰا ﴿٧﴾
تەفسیرا ساناهی
زه‌لام بلا ل دويڤ وى ڕزقێ خودێ دايێ خه‌رجییێ بده‌ته ژنا خۆ يا وى به‌رداى، وبلا مالی بده‌ته زارۆكێ خۆ ژى ئه‌گه‌ر به‌ر ده‌ستێ وى يێ فره‌هـ بت، وئه‌وێ ڕزق ل سه‌ر هاتییه به‌رته‌نگ كرن كو مرۆڤێ فه‌قيره بلا ئه‌و ژى ل دويڤ شيانا خۆ خه‌رجى بده‌ت، داخوازا هندێ ژ فه‌قيرى نائێته‌كرن هندى ژ زه‌نگينى دئێته‌كرن، پشتى نه‌خۆشییێ وته‌نگاڤییێ خودێ دێ كه‌ته خۆشى وبه‌رفره‌هى.