سورة التَّحرِيم · ئایەت ١٢

وَمَرۡیَمَ ٱبۡنَتَ عِمۡرَ ٰنَ ٱلَّتِیۤ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِیهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتۡ بِكَلِمَـٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِۦ وَكَانَتۡ مِنَ ٱلۡقَـٰنِتِینَ ﴿١٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وخودێ مه‌ته‌له‌ك بۆ خودان باوه‌ران ب مه‌ريه‌ما كچا عمرانى ئينا ئه‌وا خۆ ده‌همه‌ن پاقژكرى، وخۆ ژ كرێتییێ دايه‌ پاش، ڤــێــجــا خــــودێ فــــه‌رمان ل جبريلی كـــر كو پفكه‌ته‌ د به‌ريكا كراسێ وێ دا، ڤێجا ب وێ ئــه‌و ب عيساى -سلاڤ لێ بن- ب حه‌مله‌ كه‌فت، ووێ باوه‌رى ب په‌يڤێن خودايێ خۆ ئينا، وكار ب شريعه‌تێ وى كر، و ب وان كيتابێن وى بۆ پێغه‌مبه‌رێن خۆ ئيناينه‌ خوارێ، وئه‌و ژ وان بوو يێن گوهدارییا وى كرى.