سورة القَلَم · ئایەت ٤٩

لَّوۡلَاۤ أَن تَدَ ٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ ﴿٤٩﴾

تەفسیرا ساناهی

ئه‌گه‌ر قه‌نجییه‌ك ژ خودايێ وى ب وى ڕا نه‌گه‌هشتبا كو به‌رێ وى دايه‌ تۆبه‌كرنێ ئه‌و دا ژ زكێ نه‌هنگى ئێته‌ هاڤێتن بۆ عه‌رده‌كێ ڤالا يێ ئه‌و لێ بمرت، ووى ئه‌و كار كر يێ لۆمه‌ سه‌را لێ بێته‌كرن.