سورة الأعرَاف · ئایەت ١٣٤
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَیۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُوا۟ یَـٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ ﴿١٣٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ عه‌زاب ب سه‌ر فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى دا هاتى وان هه‌وارا خۆ گه‌هانده مووساى وگۆتن: ئه‌ى مووسا دوعایێ ژ خــودايـــێ خـــۆ بكه ب وێ په‌يمانا وى دايه تــه، كو ئه‌گه‌ر مه تۆبه كر ئه‌و عه‌زابێ ژ سه‌ر مه ڕاكه‌ت، ئه‌گه‌ر تو وێ عه‌زابێ ژ سه‌ر مه ڕاكه‌ى يا ئه‌م تێدا، سويند بت ئه‌م دێ باوه‌رییێ ب وێ ئينين يا تو پێ هاتى، ودێ دويچوونا وێ كه‌ين يا تو ژ مه دخوازى، وئه‌م دێ ئسرائيلییان د گه‌ل ته به‌رده‌ين، وئه‌م ڕێ ل وان ناگرين كو ئه‌و بچنه وى جهێ وان بڤێت.