سورة الأعرَاف · ئایەت ١٤٥
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِی ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَیۡءࣲ مَّوۡعِظَةࣰ وَتَفۡصِیلࣰا لِّكُلِّ شَیۡءࣲ فَخُذۡهَا بِقُوَّةࣲ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ یَأۡخُذُوا۟ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُو۟رِیكُمۡ دَارَ ٱلۡفَـٰسِقِینَ ﴿١٤٥﴾
تەفسیرا ساناهی
و د تــه‌وراتـــێ دا هـــه‌ر تــشــتــه‌كێ مووسا هه‌وجه ببتێ ژ ئه‌حكامێن دينى مه بۆ وى نڤيسيبوو، وه‌ك شيره‌ت بۆ مفا وه‌رگرتنێ، وبه‌رفره‌هكرن بۆ مه‌سه‌لا حه‌لالى وحه‌رامى، وفه‌رمان وسه‌رهاتى وبير وباوه‌ر وتشتێ نه‌به‌رچاڤ، خودێ گۆته وى: ڤێجا تو وێ ب هێز بگره، یه‌عنى: تو ته‌وراتێ ب مجدى بگره، وفه‌رمانێ ل ملله‌تێ خۆ بكه كو ئه‌و كارى ب وێ بكه‌ن يا خودێ تــێــدا گــۆتــى؛ چــونـكــى هه‌چییێ شــريكان بۆ خودێ بدانت ئه‌ز ل ئاخره‌تێ جهێ سه‌رداچوويان دێ نيشا وى ده‌م، كو ئه‌و ئاگره يێ خودێ ئاماده‌كرى بۆ دوژمنێن خۆ يێن ژ ڕێكا وى ده‌ركه‌فتين.