سورة الأعرَاف · ئایەت ١٦٧
وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَیَبۡعَثَنَّ عَلَیۡهِمۡ إِلَىٰ یَوۡمِ ٱلۡقِیَـٰمَةِ مَن یَسُومُهُمۡ سُوۤءَ ٱلۡعَذَابِۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِیعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١٦٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ هندێ بكه ده‌مێ خودايێ ته ئاشكه‌را دايه زانينێ كــو حه‌تا ڕۆژا ڕابوونێ ئـــه‌و دێ وان ل سه‌ر سه‌رێ جوهییان ڕاكه‌ته‌ڤه يێ خرابترين عه‌زابێ وشه‌رمزارییێ بده‌ته به‌ر وان. هندى خودايێ ته‌يه ب له‌ز وى جزا دده‌ت يێ خۆ هێژاى وى جزايى بكه‌ت، وهندى ئه‌وه گونه‌هـ ژێبره بۆ وان یێن تۆبه دكه‌ن، وپڕدلۆڤانكاره ب وان.