سورة الأعرَاف · ئایەت ١٧٦
وَلَوۡ شِئۡنَا لَرَفَعۡنَـٰهُ بِهَا وَلَـٰكِنَّهُۥۤ أَخۡلَدَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَیۡهِ یَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ یَلۡهَثۚ ذَّ ٰلِكَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِینَ كَذَّبُوا۟ بِءَایَـٰتِنَاۚ فَٱقۡصُصِ ٱلۡقَصَصَ لَعَلَّهُمۡ یَتَفَكَّرُونَ ﴿١٧٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا كو بهايێ وى بلندكه‌ين ژ به‌ر وان ئايه‌تێن مه داينێ ئه‌م دا وه كه‌ين، به‌لێ وى ده‌ست دا دنيايێ ودويكه‌فتنا دلچوونێن خۆ كر، وگوهدارییا خودێ نه‌كر. ڤێجا مه‌ته‌لا ڤى زه‌لامى وه‌كى مه‌ته‌لا صه‌يه، ئه‌گه‌ر تو ڕاهێلییێ يان بهێلى هه‌ر دێ حلكه‌حلكێ كه‌ت، ڤێجا ئه‌وێ خۆ ژ ئايه‌تێن خودێ ڤه‌كرى ژى يێ وه‌سايه دێ هه‌ر ل سه‌ر كوفرا خۆ مينت چ تو خۆ پێڤه بوه‌ستينى يان ژى بهێلى، ئه‌ڤ سالۆخه‌ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- سالۆخه‌تێ وى ملله‌تییه يێ به‌رى تو بۆ بێیه هنارتن ئه‌و دبه‌رزه بوون، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- سه‌رهاتییێن ملله‌تێن به‌رێ ڤه‌گێڕه، چونكى د ڤه‌گێڕانا وان دا موعجزه‌یه‌كا مه‌زن هه‌يه؛ دا به‌لكى ملله‌تێ ته هزرا خۆ د وێ چه‌ندێ دا بكه‌ن، وباوه‌رییێ ب وێ بینن یا تو بۆ پێ هاتى.