سورة الأعرَاف · ئایەت ١٩٥
أَلَهُمۡ أَرۡجُلࣱ یَمۡشُونَ بِهَاۤۖ أَمۡ لَهُمۡ أَیۡدࣲ یَبۡطِشُونَ بِهَاۤۖ أَمۡ لَهُمۡ أَعۡیُنࣱ یُبۡصِرُونَ بِهَاۤۖ أَمۡ لَهُمۡ ءَاذَانࣱ یَسۡمَعُونَ بِهَاۗ قُلِ ٱدۡعُوا۟ شُرَكَاۤءَكُمۡ ثُمَّ كِیدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ ﴿١٩٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما ڤان صه‌نه‌م وخوداوه‌ندان هنده‌ك پێ هه‌نه ئه‌و پێ ب ڕێڤه بچن، و د گه‌ل هه‌وه بێن پێتڤییێن هه‌وه بۆ هه‌وه ب جهـ بينن ؟ يان وان هنده‌ك ده‌ست هه‌نه ئه‌و به‌ڕه‌ڤانییێ پێ ژ هه‌وه بكه‌ن دژى وان یێن خرابییا هه‌وه دڤێن؟ يان وان چاڤ هه‌نه ئه‌و وى تشتى پێ ببينن يێ هه‌وه نه‌ديتى ونيشا هه‌وه بده‌ن؟ يان وان گوهـ هه‌نه وان پێ گوهـ ل وى تشتى ببن یێ هه‌وه گوهـ لێ نه‌بووى، ووى تشتى بۆ هه‌وه بێژن؟ ڤێجا ماده‌م خوداوه‌ندێن هه‌وه يێن هوين په‌رستنێ بۆ دكه‌ن تشته‌ك ژ ڤان نينه، ئه‌رێ بۆچى هوين په‌رستنێ بۆ وان دكه‌ن؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هوين گازى وان خوداوه‌ندێن خۆ بكه‌ن يێن هه‌وه بۆ خودێ د په‌رستنێ دا كرينه هه‌ڤپشك، پاشى هوين پێكڤه پيلانان دژى من بگێڕن دا نه‌خۆشییێ بگه‌هيننه من، ومن ڤه‌نه‌هێلن وخۆ گيرۆ نه‌كه‌ن، هندى ئه‌زم ئه‌ز چو پويته‌يى ب خوداوه‌ندێن هه‌وه ناكه‌م؛ چونكى من يێ خۆ هێلايه ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه.