سورة الأعرَاف · ئایەت ٣٨
قَالَ ٱدۡخُلُوا۟ فِیۤ أُمَمࣲ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِكُم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ فِی ٱلنَّارِۖ كُلَّمَا دَخَلَتۡ أُمَّةࣱ لَّعَنَتۡ أُخۡتَهَاۖ حَتَّىٰۤ إِذَا ٱدَّارَكُوا۟ فِیهَا جَمِیعࣰا قَالَتۡ أُخۡرَىٰهُمۡ لِأُولَىٰهُمۡ رَبَّنَا هَـٰۤؤُلَاۤءِ أَضَلُّونَا فَءَاتِهِمۡ عَذَابࣰا ضِعۡفࣰا مِّنَ ٱلنَّارِۖ قَالَ لِكُلࣲّ ضِعۡفࣱ وَلَـٰكِن لَّا تَعۡلَمُونَ ﴿٣٨﴾
تەفسیرا ساناهی
خودايێ مه‌زن گۆته ڤان بوتپه‌رێسێن دره‌وكه‌ر: هوين د گه‌ل كۆمێن كافرێن وه‌كى خۆ ژ ئه‌جنه ومرۆڤان یێن به‌رى هه‌وه چووين، هه‌ڕنه د ئاگرى دا، هه‌ر جاره‌كا كۆمه‌ك ژ ملله‌ته‌كى چوو د ئاگرى دا، ئه‌و له‌عنه‌تێ ل كۆما وه‌كى خۆ دكه‌ت يا ئه‌و ب چاڤلێكرنا وێ ســــه‌ردا چـــووى، حـــه‌تـــا ده‌مــێ ئه‌وێن به‌راهییێ ويێن دويماهییێ ژ خه‌لكێ كافر د ئاگرى دا گه‌هشتنه ئێك، يێن دويماهییێ ئه‌وێن د دنيايێ دا چاڤ ل مه‌زنێن خۆ دكر دبێژن: خودايێ مه ئه‌وێن هه‌نه يێن به‌رێ مه ژ حه‌قییێ وه‌رگــێـــڕاى، ڤێجا تـــو عــه‌زابه‌كا دوقاتى ژ ئاگرى بده وان، خودێ گۆت: بۆ هه‌مییان دوقاتییه، يه‌عنى: بۆ هه‌وه وبۆ وان عه‌زابه‌كا دوقاتى ژ ئاگرى هه‌يه، به‌لێ هوين -ئه‌ى دويكه‌فتییان- نزانن كانێ چ عه‌زاب ونه‌خۆشى بۆ هه‌وه هه‌يه.