سورة الأعرَاف · ئایەت ٨٩
قَدِ ٱفۡتَرَیۡنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنۡ عُدۡنَا فِی مِلَّتِكُم بَعۡدَ إِذۡ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنۡهَاۚ وَمَا یَكُونُ لَنَاۤ أَن نَّعُودَ فِیهَاۤ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُ رَبُّنَاۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَیۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَیۡنَنَا وَبَیۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَیۡرُ ٱلۡفَـٰتِحِینَ ﴿٨٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وشوعه‌يبى به‌رده‌وامى دا گۆتنا خۆ بۆ ملله‌تێ خۆ: ئه‌گه‌ر ئه‌م ل دينێ هه‌وه زڤڕينه ڤه پشتى كو خودێ ئه‌م ژێ ڕزگاركرين، ب ڕاستى ئه‌و مه دره‌و ل سه‌ر ناڤێ خودێ كر، وبــۆ مه نابت كو ژ بلى دينێ خودايێ خۆ ئه‌م خۆ ڤه‌گوهێزينه سه‌ر دينه‌كێ دى وه‌سا تێ نه‌بت كو خودايێ مه حه‌ز بكه‌ت، خودايێ مه ب زانين هه‌ر تشته‌ك ڤه‌گرتییه، وئه‌و وى تشتى دزانت يێ بۆ به‌نییێن وى باش بت، مه خۆ ب هيڤییا خودايێ خۆ ب تنێ ڤه هێلايه، كو ئه‌و به‌رێ مه بده‌ته هيدايه‌تێ ومــه ب ســـه‌ر بێخت، خودايێ مـه تو ب حه‌قییێ حوكمى د ناڤبه‌را مه وملله‌تێ مه دا بكه، وتو چێترينێ حوكمدارانى.