سورة الأعرَاف · ئایەت ٩٥

ثُمَّ بَدَّلۡنَا مَكَانَ ٱلسَّیِّئَةِ ٱلۡحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا۟ وَّقَالُوا۟ قَدۡ مَسَّ ءَابَاۤءَنَا ٱلضَّرَّاۤءُ وَٱلسَّرَّاۤءُ فَأَخَذۡنَـٰهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا یَشۡعُرُونَ ﴿٩٥﴾

تەفسیرا ساناهی

پاشى مه‌ ل جهێ نه‌خۆشییێ جاره‌كا دى خۆشى دا وان، ڤێجا له‌شێن وان ساخله‌م بوون، ومالێ وان به‌رفره‌هـ بوو؛ وه‌ك پاشڤه‌هێلان بۆ وان، ودا به‌لكى ئه‌و سوپاسییێ بكه‌ن، ڤێجا ئه‌ڤێ هه‌مییێ چو مفا نه‌گه‌هانده‌ وان، ووان چو وج بۆ خۆ ژێ نه‌گرت وده‌ست ژ كارێ خۆ ڤه‌نه‌كێشا، ووان گۆت: ئه‌ڤه‌ حالێ زه‌مانییه‌ د گه‌ل خه‌لكى، ڕۆژه‌كا خۆشه‌ وئێك يا نه‌خۆشه‌، وئه‌ڤه‌ به‌راهییێ ب سه‌رێ بابێن مه‌ ژى هاتبوو، ئينا ژ نشكه‌كێ ڤه‌ مه‌ ئه‌و ب عه‌زابێ گرتن وئه‌و دته‌نا، وان هزرا تێچوونێ نه‌دكر.