سورة نُوح · ئایەت ٢٣
وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدࣰّا وَلَا سُوَاعࣰا وَلَا یَغُوثَ وَیَعُوقَ وَنَسۡرࣰا ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وگۆتنه وان: هوين په‌رستنا خوداوه‌ندێن خۆ نه‌هێلن، وهوين وه‌ددى وسواعى ويه‌غووثى ويه‌عووقى ونه‌سرى نه‌هێلن، وئه‌ڤه ناڤێن صه‌نه‌مێن وان بوون، وئه‌و ب خۆ ناڤێن هنده‌ك زه‌لامێن چاك بوون، ده‌مێ ئه‌و مرين شه‌يتانى ئێخسته سه‌ر دلێن ملله‌تێ وان كو ئه‌و هنده‌ك په‌يكه‌ران بۆ چێ كه‌ن؛ دا ده‌مێ ئه‌و وان دبينن بۆ كرنا عيباده‌تى زيره‌ك ببن -وه‌كى وان هزركرى-، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ده‌ستێ مرۆڤان چووى وسال درێژ بووين، وهنده‌ك مرۆڤێن دى ب دويڤ وان دا هاتيـن، شه‌يتانى ئێخسته قالبێ وان كو پێشییێن وان په‌رستنا په‌يكه‌ران دكر، وداخوازا ده‌سكاتییێ ژ وان دكر، و ژ به‌ر ڤێ چه‌ندێ په‌يكه‌رسازى وئاڤاكرنا گونبه‌تان ل سه‌ر قه‌بران هاته حه‌رامكرن؛ چونكى ب درێژییا سالان نه‌زان په‌رستنێ بۆ دكه‌ن.