سورة المُزمل · ئایەت ٢٠
۞ إِنَّ رَبَّكَ یَعۡلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدۡنَىٰ مِن ثُلُثَیِ ٱلَّیۡلِ وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَاۤئِفَةࣱ مِّنَ ٱلَّذِینَ مَعَكَۚ وَٱللَّهُ یُقَدِّرُ ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحۡصُوهُ فَتَابَ عَلَیۡكُمۡۖ فَٱقۡرَءُوا۟ مَا تَیَسَّرَ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِۚ عَلِمَ أَن سَیَكُونُ مِنكُم مَّرۡضَىٰ وَءَاخَرُونَ یَضۡرِبُونَ فِی ٱلۡأَرۡضِ یَبۡتَغُونَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ یُقَـٰتِلُونَ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِۖ فَٱقۡرَءُوا۟ مَا تَیَسَّرَ مِنۡهُۚ وَأَقِیمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقۡرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنࣰاۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَیۡرࣲ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَیۡرࣰا وَأَعۡظَمَ أَجۡرࣰاۚ وَٱسۡتَغۡفِرُوا۟ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمُۢ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دزانت كو هنده‌ك جاران كێمتر ژ دو سێكێن شه‌ڤێ تو بۆ كرنا نڤێژان ڕادبى، وهنده‌ك جاران نيڤه‌كا شه‌ڤێ تو ڕادبى، وهنده‌ك جاران سێكا شه‌ڤێ تو ڕادبى، وده‌سته‌كه‌ك ژ صه‌حابییێن ته ژى ڕادبن. وخودێ ب تنێیه يێ شه‌ڤ وڕۆژان دپيڤت، ودزانت ده‌مێ وان چه‌نده، چه‌ند ژێ چووينه وچه‌ند ژێ ماينه، خودێ زانییه كو هوين نه‌شێن شه‌ڤێ هه‌مییێ ڕابن، له‌و وى ل سه‌ر هه‌وه سڤك كر، ڤێجا د نڤێژێن شه‌ڤێ دا هندى هوين بشێن هند قورئانێ بخوينن، خودێ زانییه كو د ناڤ هه‌وه دا هنده‌ك دێ هه‌بن ژ به‌ر نه‌خۆشییێ نه‌شێن ب شه‌ڤێ ڕاببن، وهنده‌كێن دى بۆ بازرگانییێ وكارى ده‌ردكه‌ڤنه عه‌ردان داخوازا ڕزقێ حه‌لال بۆ خۆ دكه‌ن، وهنده‌كێن دى هه‌نه جيهادێ د ڕێكا خودێ دا دكه‌ن؛ دا په‌يڤا وى بلند بكه‌ن ودينێ وى ب سه‌ر بێخن، ڤێجا هندى هوين بشێن ژ قورئانێ هندێ د نڤێژا خۆ دا بخوينن، وهـوين به‌رده‌وامیيێ ل سـه‌ر كرنا نڤێژێ بكه‌ن، وزه‌كاتا خۆ يا واجب بده‌ن، وهنده‌كێ ژ مالێ خۆ بۆ خودێ د ڕێكێن خێرێ وقه‌نجییێ دا خه‌رج بكه‌ن، وهه‌ر خێره‌ك وقه‌نجییه‌كا د دنيايێ دا هوين بكه‌ن، ل نك خــودێ ل قـيـامــه‌تـێ خێره‌كا چێتر ومه‌زنتر هوين دێ بينن، وهوين ل هه‌مى ده‌مان داخوازا ژێبرنا گونه‌هان ژ خودێ بكه‌ن، هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبره بۆ هه‌وه ويێ دلۆڤانكاره ب هه‌وه.