سورة الأنفَال · ئایەت ٦٧
مَا كَانَ لِنَبِیٍّ أَن یَكُونَ لَهُۥۤ أَسۡرَىٰ حَتَّىٰ یُثۡخِنَ فِی ٱلۡأَرۡضِۚ تُرِیدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنۡیَا وَٱللَّهُ یُرِیدُ ٱلۡءَاخِرَةَۗ وَٱللَّهُ عَزِیزٌ حَكِیمࣱ ﴿٦٧﴾
تەفسیرا ساناهی
نه‌بوويه بۆ پێغه‌مبه‌ره‌كى كو وى ئێخسير هه‌بن حه‌تا ئه‌و گه‌له‌ك كوشتنێ بكه‌ت؛ دا ترسێ بێخته دلێن نه‌ياران وستوينێن دينى موكم بدانت، هه‌وه -گه‌لى موسلمانان- ب وه‌رگرتنا فديێ ژ ئێخسيرێن (به‌درێ) په‌رتالێ دنيايێ دڤێت، وخودێ دڤێت دينێ خۆ يێ كو مرۆڤ پێ دگه‌هته ئاخره‌تێ ئاشكه‌را بكه‌ت. وخودێ يێ زاله كه‌س نه‌شێتێ، و ئه‌و د شريعه‌تێ خۆ دا يێ كاربنه‌جهه.