سورة التوبَة · ئایەت ١٠٢

وَءَاخَرُونَ ٱعۡتَرَفُوا۟ بِذُنُوبِهِمۡ خَلَطُوا۟ عَمَلࣰا صَـٰلِحࣰا وَءَاخَرَ سَیِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن یَتُوبَ عَلَیۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمٌ ﴿١٠٢﴾

تەفسیرا ساناهی

وهنده‌كێن دى ژ خه‌لكێ (مه‌دينێ) ويێن ل دۆر وڕه‌خان هه‌نه‌، ئعتراف ب گونه‌هێن خۆ كر و ژێ تۆبه‌كر وپه‌شێمان بوون، وان كارێ چاك -كۆ تۆبه‌ وپه‌شێمانى وئعترافا ب گونه‌هێیه‌- د گه‌ل كاره‌كێ دى يێ خراب -كو خۆڤه‌كێشانا ژ ده‌ركه‌فتنا د گه‌ل پێغه‌مبه‌رى بوو وكارێن دى يێن خراب- تێكه‌لی ئێك كرن، به‌لكى كو خودێ به‌رێ وان بده‌ته‌ تۆبێ وتۆبا وان قه‌بويل بكه‌ت. هندى خودێیه ‌باش گونه‌هـ ژێبره‌ بۆ به‌نییێن خۆ، يێ دلۆڤانكاره‌ ب وان.