سورة التوبَة · ئایەت ١١٤
وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَ ٰهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةࣲ وَعَدَهَاۤ إِیَّاهُ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُۥۤ أَنَّهُۥ عَدُوࣱّ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَ ٰهِیمَ لَأَوَّ ٰهٌ حَلِیمࣱ ﴿١١٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وداخوازا ئيبراهيمى بۆ بابێ وى يێ بوتپهرێس كو خودێ گونههێن وى ژێ ببهت، ههما ژ بهر هندێ بوو چونكى وى ســۆز دابــوويـــێ، دهمێ گۆتییێ: ( سَأَسۡتَغۡفِرُ لَكَ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِي حَفِيّٗا ( یهعنى: ئهز دێ داخوازێ بۆ ته ژ خودايێ خۆ كهم كو ئهو گونههێن ته ژێ ببهت هندى خودايێ منه ئهو ب من يێ دلۆڤان بوويه. ڤێجا دهمێ بۆ ئيبراهيمى ئاشكهرابووى كو بابێ وى دوژمنێ خودێیه وگۆتن ووهعز چو كارى لێ ناكهن، وكو ئهو دێ ل سهر كوفرێ مرت، ئيبراهيمى ئهو هێلا ودوعا بۆ نهكرن، وخۆ ژێ بهريكر. هندى ئيبراهيم بوو سلاڤ لێ بن گهلهك ههوار دكره خودێ، وگهلهك يێ دل فرههـ وئارام بوو.