سورة التوبَة · ئایەت ١٢٢
۞ وَمَا كَانَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لِیَنفِرُوا۟ كَاۤفَّةࣰۚ فَلَوۡلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرۡقَةࣲ مِّنۡهُمۡ طَاۤئِفَةࣱ لِّیَتَفَقَّهُوا۟ فِی ٱلدِّینِ وَلِیُنذِرُوا۟ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوۤا۟ إِلَیۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ یَحۡذَرُونَ ﴿١٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ونهبوويه بۆ خودان باوهران كو ههمى پێكڤه دهركهڤنه شهڕێ دوژمنێ خۆ، كا چاوا نهبوويه بۆ وان كو ههمى پێكڤه بڕوينن، ڤێجا بلا ژ ههر دهستهكهكێ ژ وان هندهكێن تێرا شهڕى بكهن دهركهڤن؛ دا ئهوێن ڕوينشتى دمينن خۆ د دينێ خودێ دا و د وێ دا يا بۆ پێغهمبهرێ وى هاتییه خوارێ شارهزا بكهن، ودا ئهو دهمێ دزڤڕنه نك مللهتێ خۆ وان ب وێ بترسينن يا وان زانى، دا بهلكى ئهو خۆ ژ عهزابا خودێ بپارێزن وپێگيرییێ ب فهرمانێن وى بكهن.