سورة التوبَة · ئایەت ١٢٩
فَإِن تَوَلَّوۡا۟ فَقُلۡ حَسۡبِیَ ٱللَّهُ لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَیۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِیمِ ﴿١٢٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئه‌گه‌ر بوتپه‌رێس ودوڕوییان به‌رێ خۆ ژ باوه‌رى ئينانا ب ته وه‌رگێڕا -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو بێژه وان: خودێ به‌سى منه، ئه‌و تێرا من هه‌يه به‌رانبه‌ر هه‌ر خه‌مه‌كا دگه‌هته من، ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ب حه‌ق نينن، ومن هه‌مى كار وكريارێن خۆ يێن هێلاينه ب هيڤییا وى ڤه؛ چونكى ئه‌وه هاريكار وپشته‌ڤانێ من، وئه‌وه خودايێ عه‌رشێ مه‌زن كو مه‌زنترينێ چێكرییانه.