سورة التوبَة · ئایەت ٢٤

قُلۡ إِن كَانَ ءَابَاۤؤُكُمۡ وَأَبۡنَاۤؤُكُمۡ وَإِخۡوَ ٰنُكُمۡ وَأَزۡوَ ٰجُكُمۡ وَعَشِیرَتُكُمۡ وَأَمۡوَ ٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَـٰرَةࣱ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَـٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَاۤ أَحَبَّ إِلَیۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادࣲ فِی سَبِیلِهِۦ فَتَرَبَّصُوا۟ حَتَّىٰ یَأۡتِیَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا یَهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَـٰسِقِینَ ﴿٢٤﴾

تەفسیرا ساناهی

تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ خودان باوه‌ران: ئه‌گه‌ر هوين باب وزارۆك وبرا وژن ومرۆڤێن خۆ يێن نێزيك ووى مالێ هه‌وه‌ كۆمكرى ووێ بازرگانییا هوين ژ بێ ره‌واجى وساربوونا وێ دترسن ووان خانییێن به‌رفره‌هـ يێن هوين تێدا، ئه‌گه‌ر هوين ڤیانا ڤان ب سه‌ر ڤيانا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى وجيهادا د ڕێكا وى دا بێخن، پا دێ چاڤه‌رێیى عه‌زابا خودێ بن. وخودێ به‌رێ وان ناده‌ته‌ ڕێكا ڕاست يێن ژ گوهدارییا وى ده‌ركه‌فتين.