سورة التوبَة · ئایەت ٣٧

إِنَّمَا ٱلنَّسِیۤءُ زِیَادَةࣱ فِی ٱلۡكُفۡرِۖ یُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ یُحِلُّونَهُۥ عَامࣰا وَیُحَرِّمُونَهُۥ عَامࣰا لِّیُوَاطِءُوا۟ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَیُحِلُّوا۟ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُیِّنَ لَهُمۡ سُوۤءُ أَعۡمَـٰلِهِمۡۗ وَٱللَّهُ لَا یَهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَـٰفِرِینَ ﴿٣٧﴾

تەفسیرا ساناهی

هندى ئه‌و كار بوو يێ عه‌ره‌بان ل جاهليه‌تێ دكر كو چار مه‌هێن نه‌ده‌سنيشانكرى ب ناڤ ژ سالێ حه‌رام دكرن، ڤێجا ساله‌كێ وان ئه‌و مه‌هـ پێش دئێخستن وساله‌كێ پاش دئێخستن، وه‌كى به‌رژه‌وه‌ندییا وان دخوازت، ئه‌و كار زێده‌يیه‌كا د كوفرێ دا بوو وان دكر، شه‌يتانى كافر پێ دسه‌ردا دبرن، ئه‌و چار مه‌هێن وان حه‌رامكرنا وان ل ساله‌كێ پاش دئێخست ل سالا دى وان ئه‌و حه‌لال دكرن؛ دا هژمارا مه‌هێن حه‌رامكرى ببنه‌ چار، ڤێجا تشتێ خودێ ژێ حه‌رامكرى وان حه‌لال دكر. شه‌يتانى كريارێن وان يێن خراب بۆ وان دخه‌ملاندن. وخودێ به‌رێ ملله‌تێ كافر ناده‌ته‌ حه‌قییێ وڕاستییێ.