سورة التوبَة · ئایەت ٤٢
لَوۡ كَانَ عَرَضࣰا قَرِیبࣰا وَسَفَرࣰا قَاصِدࣰا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَـٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَیۡهِمُ ٱلشُّقَّةُۚ وَسَیَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ یُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ یَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَـٰذِبُونَ ﴿٤٢﴾
تەفسیرا ساناهی
خــودێ ده‌ســتـه‌كه‌كا منافقان پاشڤه‌بر ده‌مێ وان ده‌ستويرى ژ پێغه‌مبه‌رێ خودێ خواستى كو ئه‌و ژ شه‌ڕێ (ته‌بووكێ) پاشڤه بمينن، ووى ئاشكه‌را كر كو ئه‌گه‌ر ده‌ركه‌فتنا وان بۆ ده‌سكه‌فتییه‌كێ نێزيك و ب ساناهى با ئه‌و دا ب دويڤ ته كه‌ڤن، به‌لێ ده‌مێ ئه‌و بۆ شه‌ڕێ ڕۆمێ ل لايێ وه‌لاتێ (شامێ) و ل ده‌مێ گه‌رمێ هاتينه داخوازكرن وان خۆ به‌ردا عه‌ردى، وئه‌و پاشڤه‌مان، وئه‌و دێ ب خودێ سويند خۆن وداخوازا لێبۆرينێ كه‌ن كو نه‌ده‌ركه‌فتنا وان ژ به‌ر هندێ بوويه ئه‌و نه‌شێن ده‌ركه‌ڤن، ئـه‌و ب دره‌وێ ونفاقێ خۆ تێ دبه‌ن، وخودێ دزانت كو ئه‌و د گرتنا ڤان هێجه‌تان دا ددره‌وينن.