سورة التوبَة · ئایەت ٧٠
أَلَمۡ یَأۡتِهِمۡ نَبَأُ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحࣲ وَعَادࣲ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَ ٰهِیمَ وَأَصۡحَـٰبِ مَدۡیَنَ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَـٰتِۚ أَتَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَیِّنَـٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِیَظۡلِمَهُمۡ وَلَـٰكِن كَانُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ یَظۡلِمُونَ ﴿٧٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما به‌حسێ ملله‌تێن بۆرین بۆ ڤان دوڕوییان نه‌هاتییه كرن: ملله‌تێ نووحى وئويجاخا عادى وئويجاخا ثه‌موودى وملله‌تێ ئيبراهيمى وخودانێن (مه‌ديه‌نێ) وملله‌تێ لووطى ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر ب وه‌حییێ وئايه‌تێن خودێ بۆ وان هاتين ووان ئه‌و دره‌وين ده‌رێخستين؟ ڤێجا خودێ عه‌زابا خۆ داڕێتییه سه‌ر وان هه‌مییان؛ ژ به‌ر كارێ وان يێ خراب، ونه‌بوويه كو خودێ زۆردارییێ ل وان بكه‌ت، به‌لێ ئه‌و بوون يێن زۆردارى ل خۆ كرى ده‌مێ وان باوه‌رى نه‌ئيناى وگوهدارى نه‌كرى.