سورة التوبَة · ئایەت ٧٤
یَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُوا۟ وَلَقَدۡ قَالُوا۟ كَلِمَةَ ٱلۡكُفۡرِ وَكَفَرُوا۟ بَعۡدَ إِسۡلَـٰمِهِمۡ وَهَمُّوا۟ بِمَا لَمۡ یَنَالُوا۟ۚ وَمَا نَقَمُوۤا۟ إِلَّاۤ أَنۡ أَغۡنَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضۡلِهِۦۚ فَإِن یَتُوبُوا۟ یَكُ خَیۡرࣰا لَّهُمۡۖ وَإِن یَتَوَلَّوۡا۟ یُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ عَذَابًا أَلِیمࣰا فِی ٱلدُّنۡیَا وَٱلۡءَاخِرَةِۚ وَمَا لَهُمۡ فِی ٱلۡأَرۡضِ مِن وَلِیࣲّ وَلَا نَصِیرࣲ ﴿٧٤﴾
تەفسیرا ساناهی
دوڕوى ب خودێ سويند دخۆن كو وان تشته‌ك نه‌گۆتییه خرابى پێ بگه‌هته پێغه‌مبه‌رى وموسلمانان، وئه‌و دره‌وان دكه‌ن؛ چونكى وان ئاخفتنا كوفرێ يا گۆتى وئه‌و ب گۆتنێ ژ ئيسلامێ ده‌ركه‌فتينه، ووان به‌رگه‌ڕيان كربوو دا نه‌خۆشییێ بگه‌هيننه پێغه‌مبه‌رێ خـــودێ مــوحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن، به‌لێ خودێ ئه‌و ب ده‌ست وان ڤه نه‌ئينا، ووان منافقان تشته‌ك ل نك پێغه‌مبه‌رى نه‌ديت كو ڕه‌خنێ پێ لێ بگرن وپێ بهاڤێنێ، ژ بلى كو خودێ قه‌نجى د گه‌ل وان كر، وئه‌و ژ وێ خێرێ زه‌نگين كرن يا وى ل سه‌ر پێغه‌مبه‌رێ خۆ ڤه‌كرى، ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ كافره ل ئيمان وتۆبێ بزڤڕن ئه‌و دێ بۆ وان چێتر بت، ژ خۆ ئه‌گه‌ر وان پشت دا، و ل سه‌ر حـالـێ خــۆ بــه‌رده‌وام مـان، خودێ د دنيايێ دا عه‌زابه‌كا ب ئێش ب ده‌ستێ موسلمانان دێ ده‌ته وان، و ل ئاخره‌تێ ب ئاگرێ جه‌هنه‌مێ دێ وان عه‌زاب ده‌ت، وكه‌سه‌ك نابت وان ڕزگار بكه‌ت يان خرابییا عه‌زابێ ژ وان پاشڤه ببه‌ت.