سورة التوبَة · ئایەت ٩٤
یَعۡتَذِرُونَ إِلَیۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَیۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُوا۟ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَیَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلۡغَیۡبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَیُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٩٤﴾
تەفسیرا ساناهی
گه‌لی خودان باوه‌ران ده‌مێ هوين ژ غه‌زايا (ته‌بووكێ) دزڤڕنه‌ڤه ئه‌وێن ب هێجه‌تێن دره‌و خۆ ژ جيهادا بوتپه‌رێسان دایه‌پاش دێ داخوازا لێبۆرينێ ژ هه‌وه كه‌ن، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هوین چو هێجه‌تان بۆ خۆ نه‌گرن، ئه‌م باوه‌ر ژ گۆتنا هه‌وه ناكه‌ين، ب ڕاستى خودێ وه‌سا به‌حسێ هه‌وه بۆ مه يێ كرى كو ئه‌م ب دره‌وا هه‌وه زانا ببين، وخودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى دێ كارێ هه‌وه بينن، كانێ هوين دێ ژ نفاقا خۆ تۆبه كه‌ن، يان نه، وخودێ كريارێن هه‌وه د دنيايێ دا بۆ مرۆڤان دێ ئاشكه‌را كه‌ت، پاشى هوين پشتى مرنێ دێ زڤڕنه نك وى يێ كريارێن هه‌وه يێن ئاشكه‌را وڤه‌شارتى لێ به‌رزه نه‌بن، ڤێجا ئه‌و دێ به‌حسێ كريارێن هه‌وه هه‌مییان بۆ هه‌وه كه‌ت، ودێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.