سورة الزَّلزَلة · ئایەت ٦

یَوۡمَئِذࣲ یَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتࣰا لِّیُرَوۡا۟ أَعۡمَـٰلَهُمۡ ﴿٦﴾

تەفسیرا ساناهی

وێ ڕۆژێ مرۆڤ ژ مه‌يدانا حيسابێ گه‌له‌ك ڕه‌نگ دزڤڕن؛ دا خودێ كريارێن وان يێن باش وخراب نيشا وان بده‌ت، ووان سه‌را جزا بده‌ت.