سورة هُود · ئایەت ١٠٧
خَـٰلِدِینَ فِیهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالࣱ لِّمَا یُرِیدُ ﴿١٠٧﴾
تەفسیرا ساناهی
هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا مينن هندى عه‌سمان وعه‌رد هه‌بن، ڤێجا نه عه‌زابا وان ب دويماهى دئێت ونه دئێته ڤه‌بڕين، به‌لكى ئه‌و هه‌ر یا به‌رده‌وامه، وه‌سا تێ نه‌بت ئه‌گه‌ر خودايێ ته ڤيا گونه‌هكارێن خه‌لكێ ته‌وحيدێ پشتى ده‌مه‌كى ژ ئاگرى بينته ده‌ر. هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هه‌ر تشته‌كێ وى بڤێت ئه‌و دكه‌ت.