سورة هُود · ئایەت ١٠٨

۞ وَأَمَّا ٱلَّذِینَ سُعِدُوا۟ فَفِی ٱلۡجَنَّةِ خَـٰلِدِینَ فِیهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۖ عَطَاۤءً غَیۡرَ مَجۡذُوذࣲ ﴿١٠٨﴾

تەفسیرا ساناهی

وئه‌وێن خودێ دلشادى ب ڕزقێ وان كرى ئه‌و دێ چنه‌ د به‌حه‌شتێ دا هندى عه‌سمان وعه‌رد هه‌بن ئه‌و دێ تێدا بن، ئه‌و ده‌سته‌ك تێ نه‌بت يا خودێ ڤياى وان گيرۆ بكه‌ت، كو گونه‌هكارێن خه‌لكێ ته‌وحيدێنه‌، ئه‌و ده‌مه‌كى دێ ميننه‌ د ئاگرى دا پاشى ب حه‌زكرن ودلۆڤانییا خودێ ئه‌و دێ ژ ئاگرى ده‌ركه‌ڤن وچنه‌ به‌حه‌شتێ، وخودايێ ته‌ دانه‌كا بێ ڤه‌بڕين د به‌حه‌شتێ دا دێ ده‌ته‌ ڤان دلشادان.