سورة هُود · ئایەت ١١٩
إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَۚ وَلِذَ ٰلِكَ خَلَقَهُمۡۗ وَتَمَّتۡ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِینَ ﴿١١٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌و تێ نه‌بن يێن خودايێ ته دلۆڤانى پێ برى ڤێجا وان باوه‌رى ب خودێ ئيناى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێن وى كرى، هندى ئه‌ون ئه‌و د ته‌وحيدا خودێ دا و د وى تشتى دا يێن پێغه‌مبه‌ر پێ ژ نك خودێ هاتين ژێك جودا نابن، وحكمه‌تا خودێ وه‌سا خواستییه كو وى ئه‌و ل سه‌ر دو ده‌سته‌كان ئافراندينه: ده‌سته‌كه‌كا به‌ختڕه‌ش وده‌سته‌كه‌كا دلشاد، وهه‌ر ئێكى ئه‌و ڕێ ل به‌ر يا هاتییه خۆشكرن يا ئه‌و بۆ هاتییه ئافراندن. و ب ڤێ چه‌ندێ سۆزا خودێ داى ب جهـ دئێت: كو ئه‌و جه‌هنه‌مێ ژ وان ئه‌جنه ومرۆڤێن دويكه‌فتنا ئبليسى كرى دێ تژى كه‌ت.