سورة هُود · ئایەت ١٢٠
وَكُلࣰّا نَّقُصُّ عَلَیۡكَ مِنۡ أَنۢبَاۤءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَۚ وَجَاۤءَكَ فِی هَـٰذِهِ ٱلۡحَقُّ وَمَوۡعِظَةࣱ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِینَ ﴿١٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌م ژ ده‌نگ وباسێن وان پێغه‌مبه‌رێن به‌رى ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هندێ بۆ ته دبێژين هندى ته پێتڤى پێ هه‌ى كو دلێ ته پــێ مـوكــم ببت وتــو بشێى پــێ ب كــارێ پێغه‌مبه‌رينییێ ڕاببى، و ب ڕاستى د ڤـــێ ســـووره‌تێ دا ئاشكه‌راكرنا وێ حه‌قییێ يا تو ل سه‌ر هاتییه، وشيره‌ته‌كا كافر پێ پاشڤه بچن بۆ ته تێدا هاتییه، وبيرئينانه‌كا خودان باوه‌ر بيرا خۆ پێ بيننه ڤه.