سورة هُود · ئایەت ٢٨
قَالَ یَـٰقَوۡمِ أَرَءَیۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَیِّنَةࣲ مِّن رَّبِّی وَءَاتَىٰنِی رَحۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِهِۦ فَعُمِّیَتۡ عَلَیۡكُمۡ أَنُلۡزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمۡ لَهَا كَـٰرِهُونَ ﴿٢٨﴾
تەفسیرا ساناهی
نووحى گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ من، ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌ز خودان هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌رابم ژ خودايێ خۆ د وى تشتى دا يێ ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم، وئه‌و هندێ بگه‌هينت كو ئه‌ز يێ حه‌قم، و خودێ ژ نك خۆ دلۆڤانییه‌ك دابته من، كــو پێغه‌مبه‌رينییه، ڤێجا ژ نه‌زانين ودفنبلندییا هه‌وه ئه‌و ل به‌ر هه‌وه هاتبته ڤه‌شارتن، ئه‌رێ ما چێ دبت ئه‌م ب كوته‌كى وێ بكه‌ينه د ده‌ستێن هه‌وه دا يا هه‌وه پێ نه‌خۆش وهوين پێ دكافر؟ ئــه‌م وێ چــه‌نــدێ ناكه‌ين، به‌لێ دێ هه‌وه هێلينه ب هيڤییا خودێ ڤه حه‌تا ئه‌و حوكمى د ناڤبه‌را مه وهه‌وه دا بكه‌ت ب وى ڕه‌نگێ وى دڤێت.