سورة هُود · ئایەت ٢٩
وَیَـٰقَوۡمِ لَاۤ أَسۡءَلُكُمۡ عَلَیۡهِ مَالًاۖ إِنۡ أَجۡرِیَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۚ وَمَاۤ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ۚ إِنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمۡ وَلَـٰكِنِّیۤ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمࣰا تَجۡهَلُونَ ﴿٢٩﴾
تەفسیرا ساناهی
نووحى سلاڤ لێ بن گۆته ملله‌تێ خۆ: ئه‌ى ملله‌تێ من، سه‌را گازيكرنا هه‌وه بۆ ته‌وحيدا خودێ وكرنا عيباده‌تێ وى ب تنێ ئه‌ز پسيارا ماله‌كى ژ هه‌وه ناكه‌م كو هوين پشتى باوه‌رى ئينانێ وى بده‌نه من، به‌لێ خــێـــرا شيره‌تكرنا مــن ل هه‌وه هه‌ما ب تنێ ل سه‌ر خودێیه، ونه هێژاى منه ئه‌ز خودان باوه‌ران ده‌ربێخم، هندى ئه‌ون ئه‌و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ڕابه‌رى خودايێ خۆ دێ ڕاوه‌ستن، به‌لێ ئه‌ز دبينم هوين ملله‌ته‌كێ نه‌زانن؛ چونكى هوين ژ من دخوازن كو ئه‌ز خۆشتڤییێن خودێ ژ نك خۆ ده‌ربێخم، ووان ژ خۆ دوير بكه‌م.