سورة يُوسُف · ئایەت ١٠١

۞ رَبِّ قَدۡ ءَاتَیۡتَنِی مِنَ ٱلۡمُلۡكِ وَعَلَّمۡتَنِی مِن تَأۡوِیلِ ٱلۡأَحَادِیثِۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِیِّۦ فِی ٱلدُّنۡیَا وَٱلۡءَاخِرَةِۖ تَوَفَّنِی مُسۡلِمࣰا وَأَلۡحِقۡنِی بِٱلصَّـٰلِحِینَ ﴿١٠١﴾

تەفسیرا ساناهی

پاشى يووسفى دوعـــا ژ خودايێ خۆ كر وگۆت: خودايێ من، ب ڕاستى ته‌ ژ پاشاتییا (مصرێ) باره‌ك دا من، وتـــه‌ ژ زانينا ته‌عبيرا خه‌ونان وزانينێن دى ژى گه‌له‌ك دايه‌ من، ئه‌ى ئافرانده‌ر وداهێنه‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى، تو د دنيايێ وئاخره‌تێ دا سه‌ركارێ هه‌مى كارێن منى، تو من بمرينه‌ موسلمان، ومن ب به‌نییێن خۆ يێن چاك ڕا بگه‌هينه‌ ژ پێغه‌مبه‌ر ومرۆڤێن هلبژارتى.