سورة يُوسُف · ئایەت ١٠٩
وَمَاۤ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ إِلَّا رِجَالࣰا نُّوحِیۤ إِلَیۡهِم مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰۤۗ أَفَلَمۡ یَسِیرُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَیَنظُرُوا۟ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِهِمۡۗ وَلَدَارُ ٱلۡءَاخِرَةِ خَیۡرࣱ لِّلَّذِینَ ٱتَّقَوۡا۟ۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ﴿١٠٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه بهرى ته -ئهى پێغهمبهر- كهسهك بۆ مرۆڤان نههنارتییه ئهو زهلام نهبن يێن مه وهحى بۆ هنارتى ژ خهلكێ باژێران؛ چونكى ئهو پتر د گازى وپهيامان دگههن، ئهوێن هاتينه سهر ڕێكا حهق باوهرییێ ب وان دئينن، وئهوێن بهرزهبووین وان درهوين دهردئێخن، ئهرێ ڤێجا ما ئهو ل عهردى نهگهڕياينه، دا كو وێ ببينن يا هاتییه ڕێكا درهوپێكهران وئهو عهزابا هاتییه سهرێ وان؟ وخێرا ئاخرهتێ ژ دنيايێ وتشتێ تێدا چێتره بۆ وان يێن باوهرى ئيناى و ژ خودايێ خۆ ترسیاين. ئهرێ ما هوين هزرا خۆ ناكهن وتێ ناگههن؟