سورة يُوسُف · ئایەت ١١١

لَقَدۡ كَانَ فِی قَصَصِهِمۡ عِبۡرَةࣱ لِّأُو۟لِی ٱلۡأَلۡبَـٰبِۗ مَا كَانَ حَدِیثࣰا یُفۡتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصۡدِیقَ ٱلَّذِی بَیۡنَ یَدَیۡهِ وَتَفۡصِیلَ كُلِّ شَیۡءࣲ وَهُدࣰى وَرَحۡمَةࣰ لِّقَوۡمࣲ یُؤۡمِنُونَ ﴿١١١﴾

تەفسیرا ساناهی

ب ڕاستى د سه‌رهاتییێن ڤان پێغه‌مبه‌ران دا يێن مه‌ بۆ ته‌ ڤه‌گێڕاين و د وێ دا يا ب سه‌رێ دره‌وپێكه‌ران هاتى شيره‌ت وعيبره‌ت بۆ خودان عه‌قلێن دورست هه‌نه‌. ئه‌ڤ قورئانه‌ گۆتنه‌كا چێكرى ودره‌و نه‌بوویه‌، به‌لكى مه‌ ئه‌و يا ئينايه‌ خوارێ ڕاستگۆيیا كيتابێن به‌رى خۆ ئاشكه‌را دكه‌ت، وئه‌و دياركرنه‌كه‌ بۆ هه‌ر تشته‌كێ به‌نى هه‌وجه‌ ببنێ ژ حه‌لالی وحه‌رامى، وڕێنيشانده‌ره‌كه‌ ژ به‌رزه‌بوونێ، ودلۆڤانییه‌كه‌ بۆ خودان باوه‌ران دلێن وان پێ ب هيدايه‌ت دكه‌ڤن، ڤێجا ئه‌و كارى ب فه‌رمانێن وێ دكه‌ن.