سورة يُوسُف · ئایەت ٢٣
وَرَ ٰوَدَتۡهُ ٱلَّتِی هُوَ فِی بَیۡتِهَا عَن نَّفۡسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلۡأَبۡوَ ٰبَ وَقَالَتۡ هَیۡتَ لَكَۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ رَبِّیۤ أَحۡسَنَ مَثۡوَایَۖ إِنَّهُۥ لَا یُفۡلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وژنكا عهزيزى ئهوا يووسف د مالا وێ دا ژ بهر ڤيانا وێ يا دژوار بـۆ وى وجوانییا وى يا زێده ب نهرمى ونازكى ڤه ئهو ب نك خۆ ڤه داخوازكر، ووێ دهرگههـ ل خۆ ويووسفى گرتن، ووێ گۆت: لهزێ بكه ب نك من ڤه وهره، ئينا وى گــۆت: ئــهز خۆ ب خودێ دپارێزم ژ ڤى تشتێ تو بهرێ من ددهيێ، كو ئهز خيانهتێ ل مهزنێ خۆ بكهم يێ قهدرێ من گرتى، ئهز د مالا وى دا خيانهتێ ل وى ناكهم، هندى ئهوه يێ زۆردارییێ بكهت ووى تشتى بكهت یێ بۆ وى نهدورست ب مراد ناكهڤت.