سورة يُوسُف · ئایەت ٥٠

وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِی بِهِۦۖ فَلَمَّا جَاۤءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرۡجِعۡ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسۡءَلۡهُ مَا بَالُ ٱلنِّسۡوَةِ ٱلَّـٰتِی قَطَّعۡنَ أَیۡدِیَهُنَّۚ إِنَّ رَبِّی بِكَیۡدِهِنَّ عَلِیمࣱ ﴿٥٠﴾

تەفسیرا ساناهی

ومه‌لكى گۆته‌ به‌رده‌سكێن خۆ: ئه‌و زه‌لامێ ته‌عبيرا خه‌ونا من داى ژ گرتيخانه‌يێ ده‌ربێخن وبۆ من بينن، ڤێجا ده‌مێ هنارتییێ مه‌لكى هاتى داخوازا يووسفى كرى يووسفى گۆته‌ وى: بزڤڕه‌ نك خودانێ خۆ مه‌لكى، وداخوازێ ژێ بكه‌ بلا ئه‌و پسيارێ ژ وان ژنان بكه‌ت يێن ده‌ستێن خۆ برينداركرين كانێ مه‌سه‌لا من ووان چبوو؛ دا ڕاستى بۆ هه‌مییان ئاشكه‌را ببت، ودا بزانن ئه‌ز يێ بێ گونه‌هم، هندى خودايێ منه‌ ب كار وكريارێن وان يێ پڕزانايه‌ تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه‌ نابت.