سورة الرَّعد · ئایەت ١٧
أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ فَسَالَتۡ أَوۡدِیَةُۢ بِقَدَرِهَا فَٱحۡتَمَلَ ٱلسَّیۡلُ زَبَدࣰا رَّابِیࣰاۖ وَمِمَّا یُوقِدُونَ عَلَیۡهِ فِی ٱلنَّارِ ٱبۡتِغَاۤءَ حِلۡیَةٍ أَوۡ مَتَـٰعࣲ زَبَدࣱ مِّثۡلُهُۥۚ كَذَ ٰلِكَ یَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡحَقَّ وَٱلۡبَـٰطِلَۚ فَأَمَّا ٱلزَّبَدُ فَیَذۡهَبُ جُفَاۤءࣰۖ وَأَمَّا مَا یَنفَعُ ٱلنَّاسَ فَیَمۡكُثُ فِی ٱلۡأَرۡضِۚ كَذَ ٰلِكَ یَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَالَ ﴿١٧﴾
تەفسیرا ساناهی
پاشى خودێ مه‌ته‌له‌ك ل سه‌ر حه‌قییێ ونه‌حه‌قییێ ئينا ب وێ ئاڤا وى ژ عه‌سمانى باراندى، ڤێجا نهالێن عه‌ردى پێ ڕابووين ل دويڤ بچويكى ومه‌زنییا وان، وله‌هییێ كه‌فه‌كا بلند وبێ مفا د گه‌ل خۆ هلگرت. ومه‌ته‌له‌كا دى ئينا: ب وان كه‌ره‌ستێن ئاگرى ل سه‌ر هل دكه‌نێ دا بحه‌لينن وبكه‌نه چه‌ك وه‌كى زێڕى وزيڤى، يان ژى دا مفایه‌كێ دى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن وه‌كى سفرى، ڤێجا ئه‌و ده‌غه‌لێ بێ مفا وه‌كى وێ كه‌فا ب سه‌ر له‌هییێ كه‌فتى ژێ ده‌ردكه‌ڤت، ب ڤى ڕه‌نگى خودێ مه‌ته‌لا حه‌قه‌يێ ونه‌حه‌قییێ دئينت: ڤێجا نه‌حه‌قى وه‌كى كه‌فا ئاڤێيه پويچ دبت ودچت؛ چونكى چو مفا تێدا نينه، وحه‌قى وه‌كى ئاڤا صافییه، ووه‌كى وى كه‌ره‌ستێ پاقژه ئه‌وێ بۆ مفا ژێ وه‌رگرتنێ ل عه‌ردى دمينت، ووه‌كى وى ئه‌ڤ مه‌ته‌له بۆ هه‌وه ئيناين، وه‌سا ئه‌و مه‌ته‌لان بۆ مرۆڤان دئينت؛ دا حه‌قى ونه‌حه‌قى پێ ژێك بێته ڤاڤارتن.