سورة إبراهِيم · ئایەت ١١
قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ یَمُنُّ عَلَىٰ مَن یَشَاۤءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَمَا كَانَ لَنَاۤ أَن نَّأۡتِیَكُم بِسُلۡطَـٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡیَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
وده‌مێ پێغه‌مبه‌ران گوهـ ل گۆتنا ملله‌تێن خۆ بووى گۆتنێ: ڕاسته ئه‌م ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤين وه‌كى هوين دبێژن، به‌لێ هه‌چییێ خودێ بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و قه‌نجییێ لێ دكه‌ت ووى بۆ هلگرتنا په‌ياما خۆ هل دبژێرت، وئه‌و ده‌ليلێ ئاشكه‌را يێ هه‌وه داخوازكرى، ئه‌گه‌ر ب ئانه‌هییا خودێ نه‌بت ئه‌م نه‌شێين بۆ هه‌وه بينين، وخودان باوه‌ر د هه‌مى كارێ خۆ دا بلا خۆ بهێلنه ب هيڤییا خودێ ب تنێ ڤه.