سورة إبراهِيم · ئایەت ١٠
۞ قَالَتۡ رُسُلُهُمۡ أَفِی ٱللَّهِ شَكࣱّ فَاطِرِ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ یَدۡعُوكُمۡ لِیَغۡفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَیُؤَخِّرَكُمۡ إِلَىٰۤ أَجَلࣲ مُّسَمࣰّىۚ قَالُوۤا۟ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا تُرِیدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ یَعۡبُدُ ءَابَاۤؤُنَا فَأۡتُونَا بِسُلۡطَـٰنࣲ مُّبِینࣲ ﴿١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
پێغه‌مبه‌رێن وان گۆته وان: ئه‌رێ گومانه‌ك د هه‌بوون وپه‌رستنا خودێ -ب تنێ- دا هه‌يه، وئافرانده‌رێ عه‌سمانان وعه‌ردى ئه‌وه، يێ كو ئه‌و ژ چونه‌يێ وبێ وێنه چێكرين، وئه‌و به‌رێ هه‌وه دده‌ته باوه‌رییێ؛ دا ئه‌و هنده‌ك گونه‌هێن هه‌وه بۆ هه‌وه ژێ ببه‌ت، ومانا هه‌وه يا د دنيايێ دا حه‌تا ده‌مه‌كێ وى داناى پاش بێخت، وهه‌وه د دنيايێ دا عه‌زاب نه‌ده‌ت؟ ئينا وان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خــۆ: ئــه‌م نابينين ژ مرۆڤينییێ پێڤه‌تر هوين تشته‌ك بن، سالۆخه‌تێن هه‌وه ژى وه‌كى يێن مه‌نه، چو تشتێ زێده‌تر ل نك هه‌وه نينه هه‌وه هێژاى پێغه‌مبه‌رينییێ بكه‌ت، هه‌وه دڤێت هوين به‌رێ مه ژ په‌رستنا وان صه‌نه‌مان بده‌نه پاش يێن كو باب وباپيرێن مه په‌رستن بۆ دكر، ڤێجا كانێ هوين هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌را بۆ مه بينن شاهده‌يێ ل سه‌ر ڕاستییا گۆتنا هه‌وه بده‌ت.