سورة إبراهِيم · ئایەت ٩
أَلَمۡ یَأۡتِكُمۡ نَبَؤُا۟ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِكُمۡ قَوۡمِ نُوحࣲ وَعَادࣲ وَثَمُودَ وَٱلَّذِینَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَا یَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا ٱللَّهُۚ جَاۤءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَیِّنَـٰتِ فَرَدُّوۤا۟ أَیۡدِیَهُمۡ فِیۤ أَفۡوَ ٰهِهِمۡ وَقَالُوۤا۟ إِنَّا كَفَرۡنَا بِمَاۤ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِی شَكࣲّ مِّمَّا تَدۡعُونَنَاۤ إِلَیۡهِ مُرِیبࣲ ﴿٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى ئه‌رێ ما به‌حسێ وان ملله‌تێن به‌رى هه‌وه چووين بۆ هه‌وه نه‌هاتییه‌كرن، ملله‌تێ نووحى وملله‌تێ عادى وملله‌تێ صالحى وملله‌تێ ثه‌موودى، وملله‌تێن پشتى وان، ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س هژمارا وان نزانت، پێغه‌مبه‌رێن وان ب نيشانێن ئاشكه‌را بۆ وان هاتن، ڤێجا وان ژ خۆمه‌زنكرن وكه‌ربان دا ده‌ستێن خۆ دانه به‌ر له‌قان، ووان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خۆ: هندى ئه‌مين ئه‌م باوه‌رییێ ب وێ نائينين يا هوين بۆ مه پێ هاتين، وهندى ئه‌مين ئه‌م د وێ گازییێ دا يا هوين به‌رێ مه دده‌نێ ب گومانين.