سورة الإسرَاء · ئایەت ١١٠
قُلِ ٱدۡعُوا۟ ٱللَّهَ أَوِ ٱدۡعُوا۟ ٱلرَّحۡمَـٰنَۖ أَیࣰّا مَّا تَدۡعُوا۟ فَلَهُ ٱلۡأَسۡمَاۤءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَلَا تَجۡهَرۡ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتۡ بِهَا وَٱبۡتَغِ بَیۡنَ ذَ ٰلِكَ سَبِیلࣰا ﴿١١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ خۆ يێن كافرى ب دوعايا ته كرى ده‌مێ ته گۆتى ئه‌ى ئه‌للاهـ ئه‌ى ره‌حمان: هوين دوعايان ب ناڤێ ئه‌للاهى يان ب ناڤێ ره‌حمانى بكه‌ن، و ب هه‌ر ناڤه‌كێ وى يێ هوين دوعايان پێ ژ وى بكه‌ن دورسته؛ چونكى ئه‌و هه‌ر ئێكه، وناڤێن وى هه‌مى دباشن. و د نڤێژێ دا تو ده‌نگێ خۆ ب خواندنێ بلند نه‌كه كو بوتپه‌رێسان گوهـ ل ته ببت، وهند ده‌نگێ خۆ نزم ژى نه‌كه كو هه‌ڤالێن ته گوهـ لێ نه‌بت، وتو د مه‌سه‌لێ دا يێ ناڤنجى به.