سورة الإسرَاء · ئایەت ١١١
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِی لَمۡ یَتَّخِذۡ وَلَدࣰا وَلَمۡ یَكُن لَّهُۥ شَرِیكࣱ فِی ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ یَكُن لَّهُۥ وَلِیࣱّ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِیرَۢا ﴿١١١﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو بێژه: حه‌مد بۆ وى خودايى بن يێ هێژاى هه‌مى حه‌مدێ، ئه‌وێ د خوداينییا خۆ دا يێ دوير ژ زارۆك وشريكان، وچو سه‌ركار ژ به‌نییێن وى بۆ وى نينن ئه‌وه زه‌نگينێ خودان هێز، وتو ب مه‌زنییه‌كا تمام وى مه‌زن بكه وحه‌مدا وى بكه وپه‌رستنێ بۆ وى ب تنێ بكه، وديندارییا ته هه‌مى بلا بۆ وى بت.