سورة الكَهف · ئایەت ١٠٩

قُل لَّوۡ كَانَ ٱلۡبَحۡرُ مِدَادࣰا لِّكَلِمَـٰتِ رَبِّی لَنَفِدَ ٱلۡبَحۡرُ قَبۡلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَـٰتُ رَبِّی وَلَوۡ جِئۡنَا بِمِثۡلِهِۦ مَدَدࣰا ﴿١٠٩﴾

تەفسیرا ساناهی

تــو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌: ئه‌گه‌ر ئاڤا ده‌ريايــێ حوبرێ وان قه‌له‌مان بن يێن گۆتنا خـــودێ دنڤيسن، ئاڤا ده‌ريايێ دا ب دويماهى ئێت به‌رى كو په‌يڤێن خودێ ب دويماهى بێن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌م هنده‌ك ده‌ريايێن دى ژى بۆ هاريكارى بينينه‌ هارى وێ ده‌ريايێ. وئه‌ڤ ئايه‌ته‌ هندێ دگه‌هينت كو سالۆخه‌تێ ئاخفتنێ ب دورستى خودێ هه‌يه‌ ب ڕه‌نگه‌كێ بابه‌تى وى بت.