سورة الكَهف · ئایەت ١١٠
قُلۡ إِنَّمَاۤ أَنَا۠ بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡ یُوحَىٰۤ إِلَیَّ أَنَّمَاۤ إِلَـٰهُكُمۡ إِلَـٰهࣱ وَ ٰحِدࣱۖ فَمَن كَانَ یَرۡجُوا۟ لِقَاۤءَ رَبِّهِۦ فَلۡیَعۡمَلۡ عَمَلࣰا صَـٰلِحࣰا وَلَا یُشۡرِكۡ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦۤ أَحَدَۢا ﴿١١٠﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه ڤان بوتپه‌رێسان: هه‌ما ئه‌ز ژى وه‌كى هه‌وه مرۆڤه‌كم وه‌حى بۆ من ژ نك خودايێ من دئێت به‌لێ خودايێ هه‌وه خودایه‌كێ ب تنێیه، ڤێجا هه‌چییێ ژ عه‌زابا خودايێ خۆ بترست ودلێ خۆ ببه‌ته خێرا وى ل ڕۆژا ديدارا وى، بلا كاره‌كێ چاك بۆ خودايێ خۆ بكه‌ت كو ل دويڤ شريعه‌تێ وى بت، وچو شريكان د په‌رستنێ دا بۆ وى نه‌دانت.