سورة الكَهف · ئایەت ٢٢
سَیَقُولُونَ ثَلَـٰثَةࣱ رَّابِعُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ وَیَقُولُونَ خَمۡسَةࣱ سَادِسُهُمۡ كَلۡبُهُمۡ رَجۡمَۢا بِٱلۡغَیۡبِۖ وَیَقُولُونَ سَبۡعَةࣱ وَثَامِنُهُمۡ كَلۡبُهُمۡۚ قُل رَّبِّیۤ أَعۡلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا یَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا قَلِیلࣱۗ فَلَا تُمَارِ فِیهِمۡ إِلَّا مِرَاۤءࣰ ظَـٰهِرࣰا وَلَا تَسۡتَفۡتِ فِیهِم مِّنۡهُمۡ أَحَدࣰا ﴿٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
هنده‌ك ژ وان يێن دان وستاندنێ د ده‌رحه‌قا وان دا دكه‌ن ژ كيتابییان دێ بێژن: خه‌لكێ شكه‌فتێ سێ كه‌س بوون، صه‌يێ وان يێ چارێ بوو، وهنده‌كێن دى دبێژن: ئه‌و پێنج بوون، وصه‌يێ وان يێ شه‌شێ بوو، وگۆتنا ڤان هه‌ردو ده‌سته‌كان خه‌به‌ردانه‌كا بێ ده‌ليله، وهنده‌كێن دى دبێژن: ئه‌و حه‌فت بوون، وصه‌يێ وان يێ هه‌شتێ بوو، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: خودايێ من ب هژمارا وان زاناتره، كێم كه‌س ژ خه‌لكى هژمارا وان دزانن. ڤێجا ژ هه‌ڤڕكییه‌كا ب سه‌رڤه سه‌رڤه پێڤه‌تـر تـو چو جڕه‌ى د گه‌ل كيتابییان نــه‌كـــه ل دۆر مـــه‌ســه‌لا هژمارا وان، ب تنێ تو وه‌حییێ بۆ وان بخوينه، وپسيارا حالێ وان وهژمارا وان تو ژ وان نه‌كه؛ چونكى ئه‌و وێ چه‌ندێ نزانن.