سورة الكَهف · ئایەت ٢٨
وَٱصۡبِرۡ نَفۡسَكَ مَعَ ٱلَّذِینَ یَدۡعُونَ رَبَّهُم بِٱلۡغَدَوٰةِ وَٱلۡعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجۡهَهُۥۖ وَلَا تَعۡدُ عَیۡنَاكَ عَنۡهُمۡ تُرِیدُ زِینَةَ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَاۖ وَلَا تُطِعۡ مَنۡ أَغۡفَلۡنَا قَلۡبَهُۥ عَن ذِكۡرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمۡرُهُۥ فُرُطࣰا ﴿٢٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ د گه‌ل وان هه‌ڤالێن خۆ يێن هه‌ژار فره‌هـ بكه ئه‌وێن خودايێ خۆ ب تنێ دپه‌رێسن، و ل سپێده وئێڤاران دوعايان ژ وى دكه‌ن، وان ب وێ چه‌ندێ كنارێ وى دڤێت، وتو د گه‌ل وان ڕوينه وتێكه‌لییا وان بكه، وبه‌رێ خۆ ژ وان وه‌رنه‌گێڕه كافران ب هێجه‌تا خۆشيبرنا ب خه‌ملا ژينا دنيايێ، وتو گوهدارییا وى نه‌كه يێ مه دلێ وى ژ زكرێ خۆ بێ ئاگه‌هـ كرى، ووى دلچوونێن خۆ ب سه‌ر گوهدارییا خودايێ خۆ ئێخستين، ومه‌سه‌لا وى د هه‌مى كارێ وى دا بوويه زه‌عێبوون وتێچوون.