سورة البَقَرَة · ئایەت ١٢٦
وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَ ٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَـٰذَا بَلَدًا ءَامِنࣰا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَ ٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡءَاخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِیلࣰا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥۤ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِیرُ ﴿١٢٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ ئيبراهيمى دوعا كرى وگۆتى: ئه‌ى خودا تو (مه‌كه‌هێ) بكه باژێره‌كێ ته‌نا ژ ترسێ، وتو ژ هه‌مى ڕه‌نگێ شينكاتییان ڕزقێ خه‌لكێ وێ بده، وتو ڤى ڕزقى ب تايبه‌تى بده وى یێ باوه‌رى ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ ئينابت ژ وان. خودێ گۆت: وهه‌چییێ ژ وان كافر ببت ژى ئه‌ز دێ خۆشییه‌كا كێم د دنيايێ دا ده‌مێ، پاشى دێ وى مه‌جبوورى عه‌زابا ئاگرى كه‌م، وئه‌و چ نه‌خۆش جهێ لێ زڤڕينێيه ئه‌ڤ دويماهییه.