سورة البَقَرَة · ئایەت ١٤٣
وَكَذَ ٰلِكَ جَعَلۡنَـٰكُمۡ أُمَّةࣰ وَسَطࣰا لِّتَكُونُوا۟ شُهَدَاۤءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَیَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَیۡكُمۡ شَهِیدࣰاۗ وَمَا جَعَلۡنَا ٱلۡقِبۡلَةَ ٱلَّتِی كُنتَ عَلَیۡهَاۤ إِلَّا لِنَعۡلَمَ مَن یَتَّبِعُ ٱلرَّسُولَ مِمَّن یَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَیۡهِۚ وَإِن كَانَتۡ لَكَبِیرَةً إِلَّا عَلَى ٱلَّذِینَ هَدَى ٱللَّهُۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِیُضِیعَ إِیمَـٰنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وكانێ چاوا مه د ده‌ینى به‌رێ هه‌وه -گه‌لى موسلمانان- دا ڕێكا ڕاست، وه‌سا مه هوين كرنه ملله‌ته‌كێ باش ودادكه‌ر؛ دا هوين ل ئاخره‌تێ شاهده‌يیێ ل سه‌ر ملله‌تان بده‌ن كو پێغه‌مبه‌رێن وان په‌يامێن خودايێ خۆ گه‌هاندبوونه وان، هـه‌ر وه‌سا دا پێغه‌مبه‌ر ژى ل ئاخره‌تێ ل سه‌ر هه‌وه ببته شاهد كو وى په‌ياما خودايێ خۆ گه‌هاندبوو هه‌وه. ومه ڕووگه‌ها به‌یتولمه‌قدس ئه‌وا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رێ خۆ ددایێ دانا، پاشى به‌رێ ته ژێ وه‌رگێڕا كه‌عبێ ل مه‌كه‌هێ، دا ئه‌و تشتێ مه د ئه‌زه‌ل دا زانى ديار ببت، زانینه‌كا خه‌لات وجه‌لات پێڤه گرێدایى؛ دا ئه‌م ئاشكه‌را بكه‌ین كانێ كى دێ دويچوون وگوهدارییا ته كه‌ت، و د گه‌ل ته به‌رێ خۆ ده‌ته وى جهى یێ تو به‌رێ خۆ دده‌يێ، وكانێ كى خودانێ باوه‌رییه‌كا لاوازه و ژ به‌ر گومان ودوڕوویاتییا خۆ دێ ژ دينێ خۆ ڤه‌گه‌ڕيێت. وهندى ئه‌ڤ كاره‌يه كو ڤه‌گوهاستنا ڕووگه‌ها موسلمانییه ژ به‌یتولمه‌قدسێ بۆ كه‌عبێ، كاره‌كێ مه‌زن و ب زه‌حمه‌ت بوويه ل سه‌ر وان نه‌بت يێن خودێ ئه‌و ب هيدايه‌ت ئيناين و ب باوه‌رى وته‌قوایێ مننه‌ت لێ كرى. ونه‌بوويه كو خودێ باوه‌رییا هه‌وه ب وى ودويكه‌فتنا هه‌وه بۆ پێغه‌مبه‌رێ وى به‌رزه‌كه‌ت، ونڤێژێن هه‌وه بۆ ڕووگه‌ها به‌رێ كرین پويچ بكه‌ت، هندى ئه‌وه ئه‌و ره‌حمه‌كا به‌رفره‌هـ ل دنیایێ وئاخره‌تێ ب مرۆڤان دبه‌ت.